Dr. Selim’in Gizli Günlüğü ve Klinik-Sosyolojik Gözlem Notları
15 Ocak 2026 – Salgının Altıncı Kışı ve Derinleşen Buzul
Altı yıl geçti. Keko-V1 artık sadece bir “davranış bozukluğu” değil; kronikleşmiş, kuşaklar arası aktarılan bir toplumsal hipotermi. İstanbul’un gri siluetinde hâlâ neon sarı eşofmanlar koşuyor, ama artık sayıca azalmadı, sadece daha organize ve dijitalleşti. TikTok’ta “paket challenge” videoları milyonlarca izleniyor, sokak raconu Instagram Reels’te markalaşıyor.
Laboratuvar penceresinden bakınca görüyorum: Vücut ısıları hâlâ düşük, adrenalin hâlâ tavan. Ama yeni bir bulgu var: Donma artık sadece içsel değil, kırılgan erkeklik sendromuyla doğrudan bağlantılı. Araştırmalar (2024-2025 dönemi) gösteriyor ki, bu gençlerin çoğu “erkek adamın” yükünü taşıyamıyor: İşsizlik, pahalılık, gelecek güvencesizliği, sosyal medyada sürekli karşılaştırma… Racon kesmek, bağırmak, arabayla gürültü yapmak artık sadece savunma değil; varoluşsal bir çığlık.
2 Şubat – Kıni Alo 2.0 ve Dönüşümün Gerçek Maliyeti
Ali geri geldi. Taburcu olalı neredeyse iki yıl olmuş. Kitap hâlâ yanında, ama gözlerinde eski sis geri dönmüş. “Doktor,” dedi, “Okudum, anladım. Ama mahallede iş yok. Babam ‘oğlum sen adam ol’ diyor, ama maaşım yetmiyor. Okuduğum cümleler içimi ısıtıyor ama karın doyurmuyor.”
Burada büyük hata yaptığımızı anladım. Kitap ve nezaket eğitimi tek başına yetmiyor. Dönüşüm sancılı, geri dönüşlü ve ekonomik taban olmadan sürdürülebilir değil. Ali’nin durumunda gözlem: Okumaya başladıktan 8 ay sonra tekrar sokaklara döndü, çünkü “sustuğumda duyulmuyorum, işim olmadığında saygı görmüyorum” hissi ağır bastı.
14 Şubat – Nişantaşı ve Anadolu Yakası Mutasyonları (V4 & V5)
Virüs artık sınıf atladı. Nişantaşı’nda hâlâ “sanal baron” varyantı: Pahalı telefon, lüks araba gösterisi, altında aynı korku. Anadolu yakasında ise yeni bir alt tür: “Kombinasyoncu keko” – hem sokak raconu hem girişimcilik hayali.
Dikkat çeken nokta: İkisinde de ortak payda hegemonik erkeklik krizi. 2025 Bianet verilerine göre erkek şiddeti rekor kırarken, aynı dönemde “Pozitif Erkeklik Modeli” gibi pilot projeler (TÜBİTAK destekli) genç erkeklerde saldırganlığı %18-25 oranında azalttı. Duygularını ifade edebilen, empati kurabilen, iş birliğine açık erkeklik modelleri işe yarıyor – sadece eğitimle değil, rol model erkeklerle (futbolcu, yazılımcı, esnaf) desteklenince.
28 Şubat – Büyük Keşif 2.0: Hikâyesizlik + Geleceksizlik = Donma
Beyin tomografisi deneyini genişlettik. Artık sadece roman değil, somut başarı hikâyeleri dinletiyoruz. Mahalleden yazılımcı olmuş, kickboksla olimpiyat yoluna giren şiddet kullanmayan, ailesine bakan gençlerin kısa videolarını gösteriyoruz.
Sonuç çarpıcı: Duygusal merkezlerde ısı artışı %37 daha fazla. Çünkü bu gençler artık sadece “hikâyesiz” değil, aynı zamanda geleceksiz hissediyor. Magandalık, yetersiz bir battaniye. Asıl ihtiyaç: Görünür, ulaşılabilir başarı yolu.
12 Mart – Sert Müdahale vs. Akıllı Müdahale
Ayı Vedat yine geldi. “Cop lazım” diyor. Ona şu cevabı verdim:
“Cop buz kırar ama eritmez. Bizim ihtiyacımız alternatif statü yolları. Mahallede gençlik merkezi aç, ücretli çıraklık/staj koy, mentor erkek getir. Pozitif erkeklik atölyeleri yap. Sosyal medyada aynı estetikle (trap beat, neon) ama farklı mesaj ver: ‘Racon kesmeden de adam olunur’.”
Hükümet 2025’te bazı pilotları başlattı: Gençlik merkezlerinde duygusal okuryazarlık + mesleki eğitim kombinasyonu. İlk sonuçlar umut verici ama yetersiz – bütçe ve süreklilik sorunu var.
5 Nisan – Ali’nin İkinci Şansı ve Karma Model
Ali’yi tekrar programa aldık. Bu sefer sadece kitap değil:
-Haftada 3 gün ücretli grafik tasarım çıraklığı (mahalledeki dijital ajansla anlaşma)
-Mentor: Mahalleden çıkıp kendi tamirhanesini kurmuş 32 yaşında bir abi
-Grup atölyesi: “Duygularını konuşabilen erkek”
-Sosyal medya okuryazarlığı: Kendi değerini para/gürültüyle değil yetkinlikle gösterme Üç ay sonra: Titreme azaldı, racon kesme neredeyse sıfırlandı. “Doktor,” dedi, “Artık bağırmama gerek yok. Bir işim var, saygı görüyorum.
20 Nisan – Reçete 2026 Versiyonu
Şehir hâlâ tamamen ısınmadı. Egzoz sesleri azaldı bununla birlikte tamamen kesilmedi.
Artık biliyoruz ki bu bir salgın kadar basit değil; derin bir toplumsal erkeklik krizi + sınıfsal yoksunluk + dijital tahakküm bileşkesi.
Güncel reçete şöyle sıralanıyor (etki potansiyeline göre):
1. İş garantili mesleki eğitim + gerçek staj/çıraklık modelleri
2. Mahalle ölçeğinde sürekli mentorluk ve pozitif erkeklik atölyeleri
3. Sosyal medya karşı-estetiği: Aynı dil ve görsellikle alternatif başarı hikâyeleri
4. Uzun soluklu gençlik çalışanı + sosyal hizmet uzmanı kadroları
5. Edebiyat, nezaket, hikâye anlatımı eğitimi
Son Not
Keko-V1’i biz yarattık: Gelecek vaat etmeyen bir ekonomi, duyguları konuşmayı zayıflık sayan bir erkeklik, hikâye anlatmayı unutan bir toplum…
Aynı zamanda biz iyileştirebiliriz.
Çünkü üşüyenlerin hepsi kötü değil. Sadece hem karınları, hem ruhları donmuş.
Ve ikisini birden ısıtmak zorundayız.